11/06 – 17/06/2011 West USA: California, Utah, Arizona, Nevada (Part 1)2017-04-23T23:15:21+00:00

Reisgenoten:

  1. Kenny Hendrickx
  2. Mieke Vanhee

11/06: 6u s’morgens, na een slapeloze nacht is het tijd om op te staan. Het far west avontuur kan beginnen ;-). Snel klaarmaken en dan mijn reismaatje oppikken om samen te vertrekken naar Brussels Airport. Eens aangekomen op de luchthaven nemen we afscheid van de ouders. Richting incheck balie dan maar. We lopen verder …, miljaar, bij de eerste douane controle heb ik weeral direct prijs, rugzak volledig leegmaken. Uiteraard vinden ze niks en mag ik verder richting vliegtuig …, ach ja, de mannen doen ook maar hun job natuurlijk.

De vlucht vertrekt zoals gepland om 9u55, en na een vermoeiende vlucht komen we ginder om 15u lokale tijd aan. Bagage oppikken en dan het busje nemen naar Allamo om de wagen op te pikken. Voila, bonnetje afgeven en onze wagen word toegewezen, of toch niet …?? De meneer achter de balie: “Ginder is de parking, kies maar uit meneer en rij maar buiten”, euhm … OK dan. Beetje twijfelend strompelen we met onze bagage naar de parking. Op elke wagen steekt gewoon doodleuk een sleutel. We kiezen uiteindelijk voor een Jeep Compas en rijden naar de uitgang van de parking waar onze papieren en wagen nogmaals worden gecontroleerd door iemand van Allamo. Alles in orde? OK, off we go!

Beetje later komen we aan bij het hotel en checken in. “Do you also want to use our valet?” vraagt de juffrouw achter de balie. Ik en Mieke kijken mekaar aan, “valet” was da voor een beest. “What is valet?” vragen we aan de juffrouw die ons aankijkt alsof we 2 kiekens zonder kop waren. Na wat uitleg blijkt dit gewoon een parkeer service te zijn, de mensen van het hotel parkeren de wagen vóór u. OK, we leren bij.

We installeren ons en besluiten om nog even de bus te nemen naar Santa Monica. We nemen er effe een kijkje op het strand en wandelen eens door de winkel straat. We gaan er ook nog een Abercrombie binnen (één van de lievelingswinkels van Mieke ;-), ikzelf was er nog nooit binnengeweest). We eten nog een snelle mexicaanse hap en trekken terug richting hotel om dodo te doen.

Custom Hotel
8639 Lincoln Boulevard, Los Angeles, California

%%wppa%% %%slideonlyf=49%% %%align=center%%

12/06: Opstaan, tandjes poetsen, inpakken en wegwezen, maaaar eerst effe winkelen in de supermarkt naast het hotel. We passeren immers enkele nationale parken waar men grote afstanden moet overbruggen. We passeren enkele verlaten gebieden, dus een beetje extra water en eten is zeker geen overbodige luxe, je weet maar nooit.

De eerste rijdag is al direct een serieuze boterham. Voor we ons eerste nationaal park doorkruisen genieten we nog van een heerlijk ontbijt in Palm Springs, nu ja, ontbijt, het is wel al bijna middag. Ons eerste park is Joshua Tree NP, waar we ook onze “America The Beautifull” pas aankopen (80$) om alle nationale parken binnen te mogen. We rijden verder het park in en het begint hier al serieus heet te worden.
Hmmmm, een grind weg (Old Dale Road), het bord geeft aan dat deze langs een verlaten mijn leid en als je verder rijd ga je het park uit. Ach ja, waarom niet, lijkt me leuk. Enkele waarschuwingen die op het bord staan:

  • only high-clearance, 4-wheel-drive vehicles should attempt travel on these roads
  • carry emergency supplies: extra water, oil, radiator hoses, a fan belt, fuses, a shovel and a tool kit
  • once the road leaves the park, drivers should proceed with caution. Steep drop-offs and washouts make this a road recommended only for experienced 4-wheel-drivers
  • gas up before you go

Jaajaa, dat bord zal wel wat overdreven zijn zodat niet elke idioot met zijn gewone wagen daar in rijd, die Amerikanen toch, altijd overdrijven … . Na 20 mijl gereden te hebben word de weg toch wel hééél slecht. Het eerste stukje van de berg, waar we over moeten, lukt nog net. Diepe groeven van 0,5m tot 1m diep doet onze 4 wielen doorslippen. Mieke kijkt mij al met een bang hart aan, al moet ik toegeven dat ik toch ook niet echt gerust was. Mmmm, misschien toch maar effe uitstappen en gaan kijken wat er ons nog te wachten staat. Ik wandel naar boven om de weg te inspecteren, mmmm …. shit, dat word terugkeren. Na een tijdje komen we terug op de asfaltweg en zetten we onze trip verder met ondertussen nog maar 1/4 benzine in de tank. Na enkele “view point” stops komen we aan de uitgang van het park. Mmmm, en nu eerst op zoek naar een benzine station. Enkele roadrunners steken de weg over, grappige beestjes … alleen had ik de roadrunner wel iets groter verwacht (de coyote hebben we niet gezien 😉 ).

Wat is dat daar op de grond …., oh cool, het teken van dé Route 66. Enkele foto’s nemen en verder richting Laughlin want de zon begint al serieus laag te hangen. Beetje later komen we aan in het hotel, het is ondertussen al pikdonker buiten. Nu ja, pikdonker kun je het niet echt noemen, Laughlin is een kleine gokstad dus overal branden er lichtjes, beetje zoals Las Vegas maar dan in het klein. We eten nog iets in het hotel en gaan slapen.

Golden Nugget
2300 South Casino Drive, Laughlin, Nevada

%%wppa%% %%slideonlyf=50%% %%align=center%%

13/06: Voor we Laughlin achter ons laten passeren we nog snel langs de Davis stuwdam. We rijden verder langs Route 66 en rijden hierbij door Oatman dat één van de laatste authentieke dorpjes is langs de oude Route 66. ‘s Middags word hier een klein showtje gegeven door de lokale cowboys die hiermee een centje bijverdienen. Ook speciaal voor Oatman is dat hier vol met ezeltjes loopt ;-).

Na de cowboyshow rijden we verder naar onze eindbestemming, de Grand Canyon. We smijten onze bagage af aan ons hotel en rijden nog snel naar de Grand Canyon voor een avondwandeling. We wandelen naar beneden en genieten hier van de ondergaande zon, man man man, ik word er toch even stil van …, zo mooi (zie foto’s). Mmmmm, het begint stilletjes aan donker te worden, tijd om naar boven te wandelen.
Vlak voor we naar boven trekken kruisen nog 2 mannen ons pad. Ze zagen er serieus uitgeput uit en vraag of alles in orde is. Ze zeiden dat ze de hele dag in Grand Canyon hebben rondgewandelt. Ik vraag of ze nog genoeg water hadden om tot boven te geraken “ja, alles ok” zeiden ze.
We trekken naar boven en opeens hoor ik naast mij een gil die door merg en been ging. Mieke sprong een halve meter in de lucht. Wat kroop daar over de grond, jajaa, een slang. Bijna boven en het is ondertussen al pikdonker geworden. Gelukkig ben ik altijd goed voorzien en heb ik mijn zaklamp bij.

Voor we in ons nestje trekken eten we nog een snelle hap, a good old fashioned American hamburger ;-).

Canyon Plaza Resort
406 Canyon Plaza Lane, Grand Canyon South Entrance, Arizona

%%wppa%% %%slideonlyf=51%% %%align=center%%

14/06: Na het ontbijtbuffet rijden we naar de lokale (kleine) luchthaven. Hier moeten we bij Papillon zijn, de maatschappij waarmee we een helicopter vlucht gaan doen boven de Grand Canyon, woohoooo ;-). Na de veiligheidsvideo mogen we richting de helicopter begeven. Spannend, ik heb nog nooit eerder in een helicopter gezeten. We maken een mooie vlucht boven de Grand Canyon. Man man, het is hier echt prachtig.

Na een uurtje landen we terug in de luchthaven en rijden onmiddellijk verder want we hebben nog een lange rit voor de boeg. We rijden richting Monument Valley dat, als ik het goed heb, beheerd word door de Navajo indianen. De landschappen komen hier zo uit de far-west films ;-). We rijden met onze Jeep door het park waar een 4×4 geen overbodige luxe blijkt.

We rijden verder naar Page waar we, na het afsmijten van onze bagage in het hotel, nog een hapje gaan eten. We trekken naar een bar in de stad. Zalige tent waar we zijn terecht gekomen. Een band zorgt hier voor een leuke sfeer, en de halve bar zingt en danst mee op de country muziek. Ohja en mijne steak van een halve kilo heeft ook goed gesmaakt. Na de maaltijd genieten we nog even van de leuke sfeer en daarna trekken we richting dromenland, want morgen staat er weer een vermoeiende dag op het programma.

Courtyard by Marriot
600 Club House Drive, Page, Arizona

%%wppa%% %%slideonlyf=52%% %%align=center%%

15/06: We nemen ook hier ‘s morgens het ontbijtbuffet, goedkoop, snel en je neemt wat je zelf wilt. Nog even de bagage in de wagen smijten en weg zijn we. Onze eerste stop van de dag is de “Horseshoe Bend”, de rivier maakt hier een bocht in de vorm van een gigantische hoefijzer. We komen hier ook nog hele een groep landgenoten tegen. Na een korte babbel trekken we verder en tegen de middag nemen we een tour naar de lower Antelope Canyon omdat ‘s middags de lichtinval het mooiste is in de canyon. Je kan hier echt schitterende foto’s maken. We rijden over de Glen Canyon Dam ook nog eens langs Lone Rock, dit is een eenzame rots midden in Lake Powell, waar ook Mieke haar voetjes kan afkoelen in het toch niet zo propere water ;-).

We zetten onze trip verder richting Best Western Ruby’s Inn nabij Bryce Canyon. Na het inchecken droppen we onze bagage op de kamer en 10 minuten later zijn we klaar om het park te verkennen. Dit is gewoon “waaaaaaw”. Bryce Canyon is gewoon prachtig, ik durf zelfs zeggen dat het mooier is dan de Grand Canyon. De foto’s spreken voor zich. Hier moeten we gewoon morgen tijd maken voor een wandeling, prachtig. Ook hier genieten we van een mooie zonsondergang.

Het is pikdonker als we terug aankomen aan onze kamer. We kunnen nog juist op tijd genieten van het avondbuffet. Slaapwel.

Best Western Ruby’s Inn
26 South Main Street, Bryce Canyon City, Utah

%%wppa%% %%slideonlyf=53%% %%align=center%%

16/06: Gisteren hebben we het prachtige Bryce Canyon van bovenaf kunnen aanschouwen. Vandaag maken we een korte wandeling van 2u door de Canyon.

Na de wandeling rijden we verder naar Zion National Park waar we gebruik moeten maken van bussen om het park te verkennen. We smijten eerst nog onze bagage af aan het hotel, en maken onze dagrugzak klaar om het park in te trekken waar ons ook nog enkele mooie wandelingen staan te wachten. We hadden besloten om de wandelingen nog in de namiddag te doen zodat we morgen de ganse dag kunnen spenderen in Las Vegas. Wat opvalt is dat dit park veel groener is dan de vorige waar we gepasseerd zijn. De vorige parken waren meer woestijn. Riviertjes, bossen, watervallen, en waar het groen is en veel water kom je uiteraard ook veel beestjes tegen. Zo komen we regelmatig eekhoorns, hagedissen, slangen en ook herten tegen. Tegen de avond aan, en na de nodige afgelegde kilometers, zakken we met de bus terug af naar het hotel.

We sluiten af met een lekkere hamburger en frietjes. Slaapwel.

Best Western Zion Park Inn
1215 Zion Park Boulevard, Springdale, Utah

%%wppa%% %%slideonlyf=54%% %%align=center%%

Deel 2